1 Maar over Jakob zal de HEER zich ontfermen, weer wordt Israël uitverkozen. Hij zal de Israëlieten weer op hun eigen grond laten wonen. Vreemdelingen zullen zich bij hen aansluiten en zich voegen bij het volk van Jakob. 2 De andere volken zullen de Israëlieten halen en hen terugbrengen naar hun eigen land. Daarna zullen de Israëlieten die volken in bezit krijgen, als slaven en slavinnen, op het grondgebied van de HEER. Zij zullen gevangennemen wie hen gevangenhielden, en heersen over wie hen overmeesterd hadden.

3 Dan, op die dag, zal de HEER jullie vrede geven en een eind maken aan jullie zwoegen, jullie ellende, jullie slavendienst. 4 En jullie zullen het volgende spotlied op de koning van Babylonië aanheffen:


‘Het is gedaan met die slavendrijver,

gedaan met zijn dwingelandij.

5 De HEER heeft de stok van de goddelozen gebroken,

de staf van de heersers,

6 die de volken sloeg met woedende slagen, zonder eind,

die hen in razernij vervolgde, zonder maat.

7 Overal op aarde is rust en vrede,

vrolijk gejubel weerklinkt.

8 Zelfs de cipressen verheugen zich,

en ook de ceders van de Libanon:

“Nu jij geveld bent, komt niemand ons meer vellen.”


9 Het dodenrijk beneden is in rep en roer

om jou een ontvangst te bereiden:

het wekt de schimmen voor je op

van alle leiders van de aarde,

het laat de vorsten van vreemde volken

voor jou opstaan van hun troon.

10 Hoor hoe zij je onthalen:

“Nu ben jij even zwak als wij,

je bent echt een van ons.

11 Je pracht en praal, en de klank van je harpen,

ze worden dit dodenrijk binnengebracht.

Wormen zijn je bed, maden je deken.”


12 O morgenster, zoon van de dageraad,

hoe diep ben je uit de hemel gevallen.

Overwinnaar van alle volken,

hoe lig je daar ter aarde neergeworpen.

13 Je zei bij jezelf: Ik stijg op naar de hemel,

boven Gods sterren plaats ik mijn troon.

Ik zetel op de toppen van de Safon,

de berg waar de goden bijeenkomen.

14 Ik stijg op tot boven de wolken,

ik evenaar de Allerhoogste.

15 Nee! Je daalt af in het dodenrijk,

in de allerdiepste put.


16 Ze zien je, ze kijken naar je

en kijken nog eens goed naar je:

“Is dit de man die de aarde deed beven

en koninkrijken deed sidderen?

17 Die het land tot verval bracht en steden verwoestte?

Die zijn gevangenen nooit liet gaan?”

18 Andere koningen worden eervol begraven,

ieder in een eigen praalgraf.

19 Maar jij bent, ver van je graf,

weggegooid als een afgekeurde twijg;

je ligt bedolven onder de lijken

van hen die door het zwaard zijn doorboord,

die zijn afgedaald in de put en met stenen bedekt zijn;

je bent vertrapt als een kadaver.

20 Jij wordt niet bij vorsten te ruste gelegd,

want jij hebt je land verwoest en je volk vermoord.

Over het nageslacht van een schurk als jij

zal niemand ooit nog spreken.’


21 Leid zijn zonen naar de slachtbank

om wat hun voorvaders hebben misdaan.

Nooit meer zullen zij de wereld veroveren,

noch de aarde bedekken met hun steden.

22 Want Ik zal me tegen hen keren

– spreekt de HEER van de hemelse machten.

Babels naam zal Ik doen vergeten,

wie er nog over zijn, roei Ik uit met wortel en tak

– zo spreekt de HEER.

Voorbeeld-500-x-500-px-11

Zes nieuwe dieren in de NBV21

In de NBV21 komen zes nieuwe dieren voor in vergelijking met haar voorganger, de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV). Benieuwd hoe dat kan en welke diersoorten er nieuw zijn? Lees snel verder!

23 Ik maak van Babel een groot moeras,

roerdompen nemen het in bezit.

Ik veeg het weg met een bezem van vernietiging

– spreekt de HEER van de hemelse machten.


24 De HEER van de hemelse machten heeft gezworen:

‘Voorwaar, het zal gaan zoals Ik heb bepaald,

het zal gebeuren zoals Ik heb besloten.

25 Ik breek de Assyrische heerschappij over mijn land,

Ik verbrijzel Assyrië op mijn bergen.

Mijn volk wordt van zijn juk bevrijd,

zijn last wordt van hun schouders genomen.’

26 Dit is het besluit dat gevallen is over heel de aarde.

Dit is de hand die opgeheven is tegen alle volken.

27 Wanneer Hij dit besloten heeft,

de HEER van de hemelse machten,

wie zal het dan verijdelen?

Wanneer Hij zijn hand opheft,

wie zal hem tegenhouden?

De ondergang van de Filistijnen

28 In het sterfjaar van koning Achaz werd deze profetie uitgesproken:

29 ‘Juich niet te vroeg, Filistijnen,

nu de stok die jullie sloeg is gebroken.

Want zoals uit een wortel een plant groeit,

zo baart de slang een adder

en die brengt een vliegende gifslang voort.

30 Zelfs de allerarmsten hebben genoeg te eten,

de behoeftigen vlijen zich rustig neer,

maar jullie nazaten laat Ik verhongeren

en wie er nog over is, wordt omgebracht.

31 Weeklaag, poorten,

steden, schreeuw het uit,

beef van angst, Filistijnen.

Want uit het noorden nadert rook,

een leger in gesloten gelederen.

32 Welk antwoord krijgen de gezanten van dat volk?

Dat de HEER Sion heeft gegrondvest

als een toevlucht voor de armen van zijn volk.’