Profetie over Egypte

1 De HEER richtte de volgende woorden tot de profeet Jeremia over de volken.


2 Over Egypte, over het leger van farao Necho, de koning van Egypte, dat zich bij de Eufraat, in Karkemis, bevond. In het vierde regeringsjaar van koning Jojakim van Juda, de zoon van Josia, werd het verslagen door koning Nebukadnessar van Babylonië.


3 ‘“Grijp de schilden, mannen van Egypte,

maak je klaar voor de strijd!

4 Span de paarden in,

spring op de wagens!

Helm op, de speren gescherpt, het harnas omgord!

Vooruit, in het gelid!”

5 Waarom staan ze verlamd van angst,

waarom deinzen ze terug?

Hun keurtroepen worden verpletterd,

ze vluchten zonder om te kijken,

overal paniek – spreekt de HEER.

6 De snelste krijgsheld kan niet vluchten,

de dapperste niet meer ontkomen.

In het noorden, bij de Eufraat,

komen ze ten val.


7 Wie zwelt als de Nijl,

wie bruist als die onstuimige rivier?

8 Het is Egypte dat zwelt als de Nijl,

onstuimig als die bruisende rivier.

“Ik zal oprijzen,” roept het, “en de aarde overstromen,

steden en inwoners vernietigen.

9 Paarden, ten aanval! Wagens, raas voort!

Helden, werp je in de strijd!

Nubiërs, Libiërs, hef de schilden!

Span de bogen, Lydiërs!”


10 Het is een dag van wraak

voor God, de HEER van de hemelse machten.

Hij wreekt zich op zijn vijanden.

Zijn zwaard doet zich tegoed,

het drinkt en raakt verzadigd van hun bloed.

God, de HEER van de hemelse machten,

richt een slachting aan, in het noorden, bij de Eufraat.

11 Vrouwe Egypte, haast je maar naar Gilead

en haal daar balsem.

Geen middel baat je nog,

je wonden groeien toch niet dicht.

12 De volken horen hoe je wordt vernederd,

je jammerklachten klinken over heel de aarde.

Je helden tuimelen over elkaar,

ze storten allen neer.’


13 De HEER richtte de volgende woorden tot de profeet Jeremia over de invasie van koning Nebukadnessar in Egypte:


14 ‘Geef orders in Egypte, officieren,

geef bevel in Migdol,

beveel in Memfis en Dafne:

“Op je post, maak je gereed,

alle volken om ons heen

zijn door het zwaard verslonden.”

15 Waarom zijn je machtige soldaten teruggedreven,

waarom hielden ze geen stand?

De HEER sloeg hen uiteen.

16 Hij liet hen struikelen,

ze tuimelden over elkaar.

Ze roepen: “Overeind, terug naar ons volk,

terug naar ons geboorteland!

Weg van dit moordend geweld!”

17 Noem de farao maar Praatjesmaker,

koning van de gemiste kans.

admin-ajax (7)

'De NBV was goed, de NBV21 is beter'

Oudtestamenticus Eric Peels is lid van de Begeleidingscommissie die de kwaliteit van de revisie van de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) bewaakt. Hoe ervaart hij dat en wat is volgens hem de betekenis van deze revisie?

18 Zo waar Ik leef – spreekt de koning

wiens naam is HEER van de hemelse machten:

Machtig als de Tabor onder de bergen,

fier als de Karmel bij de zee

zal de vijand binnentrekken.

19 Egypte, laat je inwoners hun boedel pakken

om in ballingschap te gaan.

Memfis wordt een woestenij,

het gaat in vlammen op,

geen mens kan er meer wonen.

20 Egypte is een prachtig kalf,

maar er zoemen zwermen horzels.

Ze komen uit het noorden aangevlogen.

21 Egyptes huursoldaten zijn weldoorvoed als jonge stieren,

maar ook zij nemen de wijk.

Ze vluchten allen, geen van hen houdt stand.

Want de dag waarop met hen wordt afgerekend is gekomen,

de dag waarop ze in het ongeluk worden gestort.

22-23 Egypte vlucht, sissend als een slang.

De vijand bestormt het in groten getale,

hij komt met bijlen op Egypte af

en velt het, zoals houthakkers een bos,

hoe ondoordringbaar ook

– spreekt de HEER.

Met ontelbaar velen is de vijand,

talrijker dan sprinkhanen.

24 Egypte wordt met schande overladen,

uitgeleverd aan het volk van het noorden.


25 De HEER van de hemelse machten, de God van Israël, zegt: Ik zal Amon, de god van Thebe, straffen, en heel Egypte, met zijn farao, zijn goden en zijn leiders. Ik straf de farao en allen die op hem vertrouwen, 26 Ik lever ze uit aan hen die hun naar het leven staan: koning Nebukadnessar van Babylonië en zijn leger. Maar eens wordt Egypte weer zoals het vroeger was – spreekt de HEER.


27 Wees niet bang, mijn dienaar Jakob,

heb geen angst, Israël.

Ik zal je uit dat verre land bevrijden,

uit de ballingschap breng Ik je nageslacht terug.

Het volk van Jakob keert terug en zal in vrede leven,

zonder zorgen, zonder dat het nog wordt opgeschrikt.

28 Wees niet bang, mijn dienaar Jakob,

Ik sta je terzijde – spreekt de HEER.

De landen waarheen Ik je verdreven heb,

vaag Ik allemaal weg.

Jij krijgt de straf die je verdient;

Ik laat je niet vrijuit gaan,

maar vernietigen zal Ik je niet.’