Profetie over Moab

1 Dit zegt de HEER van de hemelse machten, de God van Israël, over Moab:


Wee Nebo! Het wordt verwoest.

Kirjataïm wordt veroverd en met schande overladen.

Misgab staat te schande en is radeloos.

2 Het is met Moabs roem gedaan.

In Chesbon wordt over zijn ondergang beslist,

ze besluiten Moab uit te roeien tot de laatste man.

Ook jij, Madmen, zult worden vernietigd,

het zwaard zal je achterhalen.

3 Hoor, uit Choronaïm klinkt gejammer!

Onheil treft het, en grote rampspoed.

4 Moab ligt in puin,

de kinderen jammeren luid.

5 Klacht op klacht klinkt op de weg omhoog naar Luchit,

noodkreten op de weg omlaag naar Choronaïm.

6 Vlucht, inwoners van Moab! Red het vege lijf!

Zie te overleven als een struik in de woestijn!

7 Jullie vertrouwden op je prestaties en rijkdom,

daarom wordt het land veroverd.

Kemos gaat in ballingschap,

zijn priesters en de leiders volgen hem.

8 De vijand plundert alle steden,

geen stad ontgaat dat lot.

De Jordaanvallei is reddeloos verloren,

vernietigd wordt de hoogvlakte

– de HEER heeft het gezegd.

9 Geef Moab toch vleugels,

dan kan het wegvluchten!

Zijn steden worden een woestenij,

geen mens kan er meer wonen.

10 Vervloekt is wie de opdracht van de HEER halfslachtig uitvoert,

vervloekt is wie zijn zwaard het bloed ontzegt.


11 Moab had vanaf zijn jeugd geen zorgen,

het was als wijn die op zijn droesem rustte.

Nooit werd het van het ene in het andere vat gegoten,

nooit ging het in ballingschap.

Daarom is zijn smaak zo goed gebleven,

is zijn geur zo onbedorven.

12 Maar de dag zal komen – spreekt de HEER –

dat Ik wijnmeesters zal sturen

die de wijn gaan overgieten,

de vaten zullen legen,

de kruiken zullen stukslaan.

13 Dan wordt Moab door Kemos teleurgesteld,

zoals Israël door Betel werd teleurgesteld,

die god waarin het zijn vertrouwen stelde.

14 Mannen uit Moab, hoe durven jullie te beweren:

“Wij zijn eersteklas soldaten, heldhaftig en strijdlustig”?

15 Moab zal zijn verwoesting niet ontlopen.

De vijand voert een stormloop op de steden uit,

de keurtroepen van Moab worden afgeslacht

– spreekt de koning wiens naam is HEER van de hemelse machten.

16 De ondergang van Moab is nabij,

onheil treft het nu zeer snel.

17 Buurlanden, klaag om Moab.

Allen die het zo bewonderden, hef dit klaaglied aan:

“Ach, nu is hij gebroken,

die schitterende staf, die luisterrijke scepter.”


18 Kom van je verheven zetel af, vrouwe Dibon,

en je zult van dorst versmachten.

Moabs vernietiger trekt tegen je op

en zal je vestingen verwoesten.

19 Ga bij de weg op de uitkijk staan,

inwoners van Aroër.

Vraag de vluchtelingen: “Wat is er gebeurd?”

20 “Moab is met schande overladen, het is radeloos.

Barst uit in gejammer, schreeuw het uit!

Vertel het in het Arnondal: Moab is verwoest.”


21 Het vonnis is geveld over de hoogvlakte,

over Cholon, Jahas en Mefaät,

22 over Dibon, Nebo en Bet-Diblataïm,

23 over Kirjataïm, Bet-Gamul en Bet-Meon,

24 over Keriot en Bosra,

over elke andere stad van Moab, ver weg of dichtbij.


25 Het is uit met Moabs machtsvertoon,

gebroken is zijn machtige arm – spreekt de HEER.

26 Voer het dronken, het heeft de HEER getart.

Het zal graaien in zijn eigen braaksel,

het wordt nu zelf bespot.

27 Moab, heb je Israël niet altijd uitgelachen,

gehoond als een betrapte dief?

Wees je het niet spottend na?

28 Ontvlucht de steden, inwoners van Moab.

Houd je schuil in grotten,

nestel je als duiven in de rotswanden.


29 Wij weten hoe hoogmoedig Moab is –

wat is het hooghartig.

Wij kennen zijn trots, zijn eigendunk,

zijn zelfgenoegzaamheid, zijn grenzeloze eigenwaan.

30 Ik weet – spreekt de HEER – hoe verwaand het is.

Maar Moabs grootspraak stoelt op niets,

zijn daden stellen niets voor.

admin-ajax (7)

'De NBV was goed, de NBV21 is beter'

Oudtestamenticus Eric Peels is lid van de Begeleidingscommissie die de kwaliteit van de revisie van de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) bewaakt. Hoe ervaart hij dat en wat is volgens hem de betekenis van deze revisie?

31 Daarom zal Ik jammeren om Moab,

zal Ik huilen om dat hele land.

Ik zal treuren om de inwoners van Kir-Cheres.

32 En om jullie, wijnstokken van Sibma,

zal Ik luider huilen dan om Jazer.

Je ranken zijn zo groot,

ze reiken tot voorbij de Dode Zee.

Ze reiken zelfs tot aan het waterbekken van Jazer.

Maar je zomervruchten en je wijnoogst

vallen ten prooi aan plunderaars.

33 Dan zal de vreugdezang verstommen

in alle boomgaarden van Moab.

Er zal geen wijn meer in de kuipen zijn.

Ik maak een einde aan het treden van de druiven,

aan de vreugdekreten van de druiventreders.

34 Chesbon jammert. Men hoort het in Elale.

Tot aan Jahas klinkt zijn klagen,

van Soar tot aan Choronaïm,

tot aan Eglat-Selisia.

Want zelfs de beek van Nimrim wordt een dorre geul.

35 Moab zal niet meer offeren op de hoogten,

geen wierook branden voor zijn goden – spreekt de HEER.

36 Moabs rijkdom zal vergaan.

Daarom klaagt mijn hart als een schalmei om Moab,

ja, zo klaagt het over de inwoners van Kir-Cheres.

37 Ieder hoofd is kaalgeschoren,

elke baard wordt afgeknipt,

alle handen zijn gekerfd,

ieder hult zich in een rouwkleed.

38 Op alle daken, alle pleinen wordt gerouwd.

Want Ik verbrijzel Moab

als een kruik die nergens meer toe dient

– spreekt de HEER.

39 Hef een klaaglied aan:

“Ach, hoe ligt Moab daar verbrijzeld,

beschaamd wendt het zijn gezicht af.

Het is een voorwerp van spot en verbijstering

voor alle volken rondom.”


40 Dit zegt de HEER:

De vijand doemt op als een gier,

een gier die boven Moab cirkelt.

41 De steden worden ingenomen,

de vestingen veroverd.

Moabs helden sidderen en beven op die dag,

zoals een vrouw in barensnood.

42 Moab wordt vernietigd tot de laatste man,

want het heeft de HEER getart.

43 Verschrikking, valkuil en vangnet

wacht jullie daar, inwoners van Moab – spreekt de HEER.

44 Wie vlucht voor de verschrikking, zal vallen in de kuil,

wie uit de kuil weet te klimmen, raakt gevangen in het net.

Want Ik laat de dag komen – spreekt de HEER –

dat Ik met Moab zal afrekenen.

45 Vluchtelingen blijven uitgeput onder Chesbons muren staan,

want vuur verspreidt zich vanuit Chesbon,

een vlam uit de stad van Sichon .

Het verbrandt de slapen van Moab,

verteert de schedel van die snoevers.

46 Wee jou, Moab!

Het volk van Kemos gaat ten onder.

Je zonen worden meegevoerd,

je dochters buitgemaakt.

47 Maar eens zal Ik in Moabs lot een keer brengen

– spreekt de HEER.’


Tot zover het vonnis over Moab.