1 En Elihu vervolgde:


2 ‘Luister, wijzen, naar mijn woorden,

jullie die alles weten, hoor wat ik zeg.

3 Want het oor toetst de woorden,

zoals het gehemelte het voedsel proeft.

4 Laten we samen onderzoeken wat juist is,

laten we met elkaar vaststellen wat goed is.

5 Welnu, Job heeft gezegd: “Ik sta in mijn recht,

maar God heeft het mij onthouden.

6 Ondanks mijn gelijk ga ik voor leugenaar door;

een dodelijke pijl heeft mij getroffen, al heb ik niets misdaan.”

7 Is er een tweede zoals Job,

die zijn dorst met laster lest,

8 die zich onder de onrechtplegers schaart

en omgaat met wettelozen?

9 Want hij heeft gezegd:

“Het baat de mens niet om bevriend te zijn met God.”


10 Jullie die zo verstandig zijn, luister dus naar mij:

het is verre van God om kwaad te doen,

de Ontzagwekkende zal geen misdaad plegen.

11 Hij vergeldt daarentegen de mens zijn daden,

Hij beslist over hem naargelang zijn doen en laten.

12 God zal nimmer slechtheid begaan,

de Ontzagwekkende zal het recht niet verdraaien.

13 Wie heeft de aarde aan Hem toevertrouwd,

de hele wereld onder zijn bevel gesteld?

14 Als Hij zijn aandacht alleen op zichzelf zou richten

en zijn geest en adem voor zichzelf bewaart,

15 dan zou al wat leeft onmiddellijk ten onder gaan

en de mens zou terugkeren tot stof.


16 Als je ook maar iets begrijpt, luister dan;

laat de woorden die ik zeg tot je doordringen.

17 Kan wie het recht haat met macht omgord zijn?

Wil je Hem veroordelen die machtig en rechtvaardig is,

18 die tegen koningen “nietswaardigen!” zegt

en “goddelozen!” tegen edelen?

19 Die geen partij kiest voor de vorsten

en de rijken niet begunstigt boven de geringen,

omdat zij allen het werk van zijn handen zijn?

20 Onverwacht sterven zij, in het diepst van de nacht;

de rijke wordt opgeschrikt en het is voorbij met hem,

de machtige wordt weggehaald, en niet door mensenhand.

21 Want Gods oog is op de wegen van de mens gericht,

geen van zijn stappen blijft voor Hem verborgen.

22 Geen donker is zo diep, zo zwart,

dat het onrechtplegers kan verbergen.

23 Het is niet aan de mens het tijdstip te bepalen

waarop God zijn rechtsgeding begint.

24 God maakt korte metten met de machtigen

en stelt anderen in hun plaats.

25 Jazeker, Hij doorziet hun daden

en brengt hen in de nacht ten val;

verpletterd liggen ze terneer.

26 Ter plaatse, ten overstaan van allen,

geselt Hij hen voor hun goddeloosheid.

27 Want ze hebben zich van Hem verwijderd,

ze slaan geen acht op de wegen die Hij wijst;

28 het komt door hen dat de armen om hulp roepen,

door hen hoort God de vertrapten schreeuwen.

29 Maar als Hij zwijgt, wie zal Hem dat verwijten?

Als Hij zijn gelaat verbergt, wie kan Hem dan aanschouwen?

Over de mensen en de volken waakt Hij evenzeer,

30 opdat geen schurk ooit koning wordt,

niemand die het volk in zijn net verstrikt.


31 Stel, een mens heeft tegen God gezegd:

“Ik heb mijn straf gekregen, ik zal niets kwaads meer doen.

32 Leer mij de dingen die ik niet kan zien;

als ik onrecht heb gepleegd, zal het niet weer gebeuren” –

33 moet God het volgens jou dan toch vergelden?

Maar jij hebt zijn oordeel afgewezen!

Jij, niet ik, moet kiezen. Zeg nu wat je denkt.

34 Mensen met verstand zullen mij zeggen,

en elke wijze man die naar mij luistert:

35 “Job spreekt zonder kennis van zaken,

zijn woorden getuigen niet van inzicht.

36 O, werd Job maar tot het uiterste beproefd,

want hij spreekt als iemand die uit is op kwaad.

37 Hij voegt zonde toe aan zonde,

hij is opstandig waar wij bij zijn

en spreekt zich keer op keer uit tegen God.”’